ความรู้สึกทะลักเข้ามาหลายอย่างในตอนนี้

ตื่นเต้น .. แน่นอน จะต้องไปใช้ชีวิตอยู่คนเดียวกับคนที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อนหนึ่งปี มันน่าตื่นเต้นใช่มั๊ยล่ะ

ใจหาย .. แน่นอนอีกเช่นกัน จะต้องจากบ้านที่เราอยู่มานานไปตั้ง 1 ปี มันน่าใจหายเสียนี่กระไร T T

คิดถึง .. ก็ยังแน่นอนอีกเช่นกัน เราสนิทกับผู้คนมากมาย เราก็ต้องคิดถึงพวกเขาเป็นธรรมดาล่ะ

สุดท้าย พายก็ขอขอบคุณม่าม๊า ป่าป๊า น้องมาย อากูเจี๊ยบ และอาเยี่ย ที่คอยให้คำแนะนำและสนับสนุนในการเดินทางครั้งนี้

เพื่อนๆ พิชชี่(ไอ้หน้าบานที่รัก) แก้ม(อิขาใหญ่ที่เลิฟ) ต่ง(ไอ้ตุ๊กแกเพื่อนรัก 55) นิก(ไอ้หนูน้อยย ย) ศิวา(คนนี้ฉันรักมาก! รักนะตัวเองง ง) และเพื่อนๆอีกมากมายที่ไม่ได้กล่าวถึง...ฉันรักพวกแกนะ T T

และก็เพื่อนๆ แพม! (ดูแลที่รักเราให้ดีๆนะ อย่าให้มันไปตุ๊ดแตกมาก เอากำลังดี พองาม 55 รักแกมากมาย!) พลอย (ดูแลเยเย่ อย่าให้มันโง่ตกเวทีหัวทิ่มลงมาอีก 55) แจม (ดูแลพี่เกิงด้วย ยิ่งเอ๋อๆอยู่ กรั๊กๆ แต่แอบงอนนะเนี่ย ไม่ยอมไปส่ง ชิๆ) เหมือนวาด (ป้าน่ารัก ก็รักป้าไปนานน๊านนาน อ๊อ อย่าแย่งซีวอนไปจากเค้ากับแพมน๊า ,, แค่สองคนก็ตีกันจะตายแหละ 55) และคนอื่นๆอีกมากมาย~

I'be back for sure!