"กูถอดเสื้อแบบนี้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500
นานๆ ทีอย่างถ้ามีงานทำบุญ
ที่ต่างจังหวัดไกลๆ นั่นแหละถึงจะใส่
ไม่รู้จะใส่แม่งทำเหี้ยอะไรให้เกะกะ
เมื่อก่อนตอนไปโรงเรียนก็ยังใส่เสื้ออยู่
แต่พอพ่อไม่ให้เรียนต่อ
กูก็ถอดแม่งตั้งแต่ตอนนั้น"

"เวลาอาบน้ำ สบู่กูก็ไม่ฟอก ฟอกแล้วมันเหนียวตัวเหนอะหนะ
ราดน้ำแล้วเอาสก๊อตไบรต์ถูขี้ไคลก็พอแล้ว
ส่วนผมนี่กูไม่เคยสระมานานแล้ว"

"บ้านไหน วัดไหน มีงานส้นตีนอะไรให้กูไปได้ กูก็ไป
ไปแม่งทั้งชุดแบบนี้แหละ แล้วคนอย่างไอ้เสรี ไปเอง
ไม่ต้องเสือกมาแจกการ์ดให้เปลือง"

"กูไม่รู้จะพูดเพราะไปทำเหี้ยอะไร
พูดไปก็ไม่เห็นได้อะไรขึ้นมา
คนเราจะพูดเพราะมันต้องดัดจริตพูด
อย่างไอ้คำว่า ‘ครับ’ ที่คนเขาพูดกันเนี่ย
แม่งยังต้องควบกล้ำ
กูถามจริงๆ เถอะว่ามันพูดชัดเท่าคำว่า ‘เหี้ย’ ไหม?"

"กูไม่สนใจหรอกว่าใครจะมองกูยังไง
ขนาดคนใหญ่คนโตยังมีคนไม่ชอบหน้ามันเลย
แล้วกูเป็นใคร เป็นแค่ไอ้เสรี ทำไมจะต้องไปสนใจมันด้วย"

"คนที่เขามองคนเป็น เขาต้องมองในสิ่งที่กูทำ ไม่ใช่สิ่งที่กูพูด"


"สำหรับกู... คนดีไม่ต้องมีเหี้ยอะไรมาก
 แค่ทำประโยชน์เพื่อส่วนรวมก็พอแล้ว"